Music is my life..

 

 

ก่อนอื่นเลย...ต้องขอโทษจากใจจริงนะคะ เรื่องที่มิ้นท์หายหัวไปร่วม 2 เดือนโดยไม่มีเมลแจ้งความเคลื่อนไหวใดๆ ให้ทราบ  เหตุผลก็เพราะตั้งแต่ตอนที่แจ้งเลื่อนนัดรับและจัดส่งฟิคครั้งล่าสุด มันก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เลย สถานะของฟิคค้างเติ่งอยู่ที่ "รอจัดส่ง"

แล้วที่ลากมายาวขนาดนี้ก็เพราะ ฮซคย. ไม่มีวันหยุดเลยจริงๆ วันที่ไม่มีเรียนก็ยังต้องไปมหาลัย มีงานนั่นนู่นนี่เข้ามาเรื่อยๆ จนหาเวลาไปส่งฟิคไม่ได้เลยค่ะ  เราไม่เคยสบายใจเรื่องนี้  ไม่มีใครอยากถูกต่อว่า  การที่จัดส่งฟิคไม่ได้มันเหมือนเรากำลังแบกอะไรสักอย่างที่หนักมากๆ เอาไว้บนบ่า  อยากปล่อยวาง อยากโยนทิ้งไป แต่ก็ทำไม่ได้  และเราก็ไม่ได้หนีหายไปไหน ยังเล่นทวิตเตอร์อยู่ทุกวัน จุดนี้ต้องขอขอบคุณทุกคนที่เข้าใจและรอได้โดยไม่บ่นว่าอะไรสักคำ เราขอบคุณมากจริงๆค่ะ

 

ส่วนใครที่ส่งเมลมาถามว่าจะส่งฟิคเมื่อไหร่แล้วเราไม่ได้ตอบ ต้องขอโทษจริงๆค่ะที่เราตอบไม่ได้  ด้วยความที่ไม่แน่นอนของเราเอง เราไม่อยากผิดคำพูด (ถึงมันจะผิดมาหลายครั้งแล้วก็เถอะ TT) ไม่อยากสักแต่ว่าตอบแบบส่งๆไปเพื่อเอาตัวรอด  ตั้งใจว่ามีเวลาว่างเมื่อไหร่ก็ส่งฟิคเมื่อนั้นแล้วค่อยเมลแจ้งทีเดียวจบ เราคิดแค่นั้นจริงๆ โดยที่เราเองก็ไม่รู้ว่ามันจะต้องลากยาวมาถึงขนาดนี้

ขอโทษจริงๆ ค่ะสำหรับทุกๆ เรื่อง



ทีนี้ก็มาเข้าเรื่องที่ตรงกับชื่อเอ็นทรี่ของเรากันสักทีเถอะ

อาทิตย์นี้พอมีเวลา ก่อนที่มิ้นท์จะต้องไปรบราฆ่าฟันกับวิจัยตัวต่อไป

ตอนนี้ได้ทยอยจัดส่งฟิคออกไปแล้วนะคะ

รายละเอียดของสถานะการจัดส่ง + รหัสพัสดุสามารถตรวจสอบได้ที่เอ็นทรี่ 

 

[Update] รหัสพัสดุ และสถานะการจัดส่ง Servant and Gentleman

สำหรับคนที่ไม่ได้แจ้งที่อยู่ไว้ให้มิ้นท์เพราะว่ายังต้องการรับด้วยตัวเอง

 

สามารถรับฟิคได้วันที่ 19/05/2012 ร้านแมคโดนัลด์(สาขาใหญ่) ชั้น G สยามพารากอน

 

หรือจะรับวันที่ 20/05/2012 ที่งานฟิค รพ. เซ็นหลุยส์ บูธ D3-D4 ก็ได้ค่ะ

ถ้าใครไม่สะดวกสองวันนี้จริงๆ ไว้หลังไมค์มาแล้วกันเนอะ ^^

 

สำหรับคนที่แจ้งรับทางไปรษณีย์ ขอสงวนสิทธิ์ไม่ให้เปลี่ยนเป็นรับเองแล้วนะคะเพราะแพคฟิคไปหมดแล้ว

และคาดว่าจะจัดส่งทั้งหมดได้ไม่เกินอาทิตย์หน้า

เพราะฉะนั้น ใครที่จะมารับฟิควันที่ 19 กับ 20 รบกวนแจ้งมิ้นท์ด้วยนะคะ ทางไหนก็ได้

ใครมีทวิตเตอร์เมนชั่นมาบอกจะชัวร์กว่านะคะ เพราะเมลมันเอ๋อๆ มีแต่สแปมเมลเต็มไปหมด 


ท้ายนี้ ขอบคุณเจ้ตา กับประโยคปลอบใจที่ว่า "ถึงเราจะช้า แต่เราไม่เคยคิดโกง" 

ขอบคุณทุกคนที่เชื่อและไว้ใจเรา ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ

 

hizukaya

16/5/2555

 

 

 

 

 

 

 

เอ็นทรี่นี้เอาไว้ตรวจสอบรหัสพัสดุนะคะ  

เพราะ ฮซคย. แบกทั้งหมดไปไปรษรีณีย์คนเดียว รอบเดียวไม่ไหว

แต่จะส่งตามไปเร็วๆ นี้ค่ะ  สามารถนำรหัสพัสดุไปตรวจสอบได้ที่ 

 

 

ถ้าจำรหัสจองของตัวเองไม่ได้ สามารถเข้าไปดูได้ที่ 

 

[Update] รายชื่อผู้จองฟิค Servant and Gentleman

 

- มาร์กสีดำคือรหัสเสียนะคะ ไม่ต้องไม่สนใจมัน

- ตัวอักษรสีแดงคือยังไม่ได้ชำระเงินนะคะ

- ถ้าได้รับฟิคเรียบร้อย รบกวนคอมเม้นแจ้งกันด้วยนะคะ แล้วจะเปลี่ยนตัวอักษรเป็นสีเขียวให้ค่ะ

 

 

H001 : RF812123057TH 

H002 : RF812123030TH   

H003 : รับวันที่ 20

H004 : RF812123202TH  

H005 : RF812123180TH  

H006 :   

H007 :                   

H008 :   

H009 :   

H010 : RF812123088TH

H011 :   

H012 : RF812107553TH   

H013 : รับวันที่ 19

H014 : รับวันที่ 20

H015 : RF812123216TH  

H016 :   

H017 :   

H018 :   

H019 :   

H020 :   

H021 : RF812123145TH   

H022 : รับวันที่ 20

H023 :   

H024 : รับวันที่ 20

H025 : รับวันที่ 20  

H026 : RF812107933TH

H027 : RF812123091TH   

H028 : RF812123074TH   

H029 :   

H030 : รับวันที่ 20  

H031 : RF812107880TH

H032 :   

H033 : RF812123105TH  

H034 :   

H035 : RF812107757TH

H036 :   

H037 :   

H038 :   

H039 : RF812107730TH

H040 : รับวันที่ 22

H041 :   

H042 :   

H043 :   

H044 :   

H045 : RF812107669TH

H046 :   

H047 :   

H048 :   

H049 :   

H050 :   

H051 : RF812107920TH

H052 : RF812107876TH

H053 : รับวันที่ 20  

H054 :   

H055 : RF812107831TH

H056 : รับวันที่ 20

H057 : RF812107828TH

H058 : RF812107540TH

H059 :   

H060 :   

H061 : RF812123131TH /                  

H062 :   

H063 :   

H064 : RF812107479TH

H065 : รับวันที่ 19

H066 :   

H067 : RF812107814TH

H068 : นัดรับ

H069 :   

H070 : RF812107496TH

H071 :   

H072 : RF812107536TH

H073 :   

H074 : RF812107598TH

H075 : RF812107584TH

H076 : นัดรับ

H077 :   

H078 : RF812107638TH

H079 :   

H080 : รับวันที่ 20  

H081 :   

H082 :   

H083 : RF812107686TH

H084 :   

H085 :  

H086 : นัดรับ

H087 :   

H088 : RF812107690TH

H089 : RF812107709TH

H090 :   

H091 :   

H092 : รับวันที่ 19  

H093 : RF812123114TH  

H094 : RF812107641TH

H095 : RF812123128TH  

H096 : RF812123065TH  

H097 : RF812123162TH   

H098 :   

H099 :   

H100 :   

H101 : รับวันที่ 20

H102 : รับวันที่ 20  

H103 :                   

H104 : RF812107482TH

H105 :   

H106 :   

H107 : RF812123043TH  

H108 : รับวันที่ 19

H109 :   

H110 : RF812121630TH

H111 :                   

H112 : RF812107726TH

H113 : RE812107712TH

H114 : รับวันที่ 20  

H115 : RF812107845TH

H116 : RF812107916TH

H117 :   

H118 : 

H119 :  รับวันที่ 19 

H120 :   

H121 : RF812107893TH

H122 : นัดรับ

H123 :                   

H124 :   

H125 : รับวันที่ 19

H126 : รับเองวันที่ 20

H127 :   

H128 : รับวันที่ 19 

H129 :   

H130 : RF812107567TH

H131 : RF812107902TH

H132 : รับวันที่ 19 

H133 : RF812107743TH

H134 : RF812107765TH

H135 : RF812107947TH

H136 : RF812107575TH

H137 : นัดรับ

H138 : RF812107791TH

H139 : RF812107774TH

H140 :   

H141 : รับวันที่ 20

H142 :   

H143 : รับวันที่ 20

H144 :   

H145 :   

H146 : RF812107522TH

H147 : รับวันที่ 20

H148 :   

H149 : รับวันที่ 22

H150 : รับวันที่ 22

H151 :   

H152 :   

H153 :   

H154 : RF812107805TH

H155 : RF812107615TH

H156 :   

H157 : RF812107655TH

H158 :   

H159 : RF812107519TH

H160 :   

H161 :   

H162 : EI565359533TH   

H163 :   

H164 :   

H165 : นัดรับ

H166 : RF812107607TH

H167 :   

H168 :   

H169 :   

H170 : RF812107788TH

H171 :   

H172 :   

H173 : รับวันที่ 20

H174 :   

H175 :   

H176 :   

H177 : RF812107624TH

H178 :   

H179 :   

H180 : RF812123193TH  

H181 : RF812107505TH

H182 :   

H183 : RF812123159TH   

H184 :   

H185 :   

H186 :

H187 : RF812107862TH

 

 

 

 

 

ขอบคุณค่ะ ^^

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------------

 

 

 

 

------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“…Oh her eyes, her eyes make the stars look like they're not shining.
Her hair, her hair falls perfectly without her trying.
She's so beautiful, and I tell her everyday….”



เสียงร้องที่เคล้าไปกับเสียงจากเครื่องดนตรีที่มีชื่อว่ากีต้าร์จนเป็นเพลง Just The Way You Are Acoustic Version นั้นไพเราะและอาจทำให้หญิงสาวที่หลงเดินผ่านมาทางตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์พากันอายม้วนได้ง่ายๆ 

ถ้าคนที่กำลังร้องเพลงนี้เป็นใครก็ได้ที่ไม่ใช่ คิมแจจุง น่ะนะ

“มึงจะเล่นเพลงนี้อีกนานมั้ยวะแจจุง กูเบื่อจะตายห่า บรูโน่มาร์เค้าร้องเพลงนี้ตั้งแต่ปี 2010 จนตอนนี้ 2012 แล้วนะ ไม่มีใครเค้าใช้เพลงนี้จีบหญิงกันแล้ว และต่อให้ร้องเพลงนี้ให้คอตายก็ไม่มีผู้หญิงที่ไหนสนใจมึงหรอก ทำอะไรหัดดูหนังหน้าตัวเองบ้างดิวะ”

เสียงกีต้าร์เพี้ยนไปทันทีที่ปาร์คยูชอนพูดจบ ก่อนที่คิมแจจุงจะเปลี่ยนคอร์ดกีต้าร์บรรเลงบทเพลงต่อไป เป็นเพลงเพื่อชีวิตที่โด่งดังมากในประเทศไทย โดยวงที่มีชื่อว่าคาราบาว

“เช้าวันหนึ่งมีคนพบศพ ไอ้ปาร์คนอนตายยยย อยู่ที่ใต้สะพานลอย…” 

“อ้าวเฮ้ย! มึงเล่นเพลงนี้ก็สวยสิวะ”

ร่างโปร่งบางลุกพรวดพราดขึ้นพร้อมกับทิ้งกีต้าร์ตัวโปรดลงบนพื้นแล้วหันมาจ้องยูชอนตาเขม็งเมื่อคำต้องห้ามหลุดออกมาจากปากอีกฝ่าย 
สวย…คำนี้ล่ะ คำต้องห้ามของคิมแจจุง

“เฮ้ย กูไม่ได้หมายถึงสวยแบบนั้น กูหมายถึงสวยแบบ…มีเรื่องกันมั้ยไรงี๊” รีบอธิบายเมื่อเห็นว่าแจจุงกำลังโกรธจริงจัง สาบานได้ว่าไม่ได้ตั้งใจจะหาเรื่องใคร เพียงแต่ปากมันไวไปหน่อยก็เท่านั้น แต่ดูเหมือนแจจุงจะอารมณ์เสียจนกู่ไม่กลับแล้ว คนหน้าสวยที่เกลียดคำว่าสวยเป็นชีวิตจิตใจสบถคำหยาบคายออกมาเบาๆ ก่อนจะเดินจากไป

“เป็นไงล่ะ ยูชอนอ่ะ! ทำแจจุงโกรธอีกแล้ว” คิมจุนซูที่นั่งอยู่ข้างๆ กันหันมาซ้ำเติม

“ความจริงมึงไม่น่าไปพูดแบบนั้นเลยนะ ไอ้แจมันก็เสียงดี มันจะเล่นเพลงอะไรก็เรื่องของมันไม่ใช่หรอ” ชางมินที่นั่งอ่านการ์ตูนอยู่แถวนั้นเอ่ยขึ้นโดยที่สายตายังไม่ละออกจากหน้ากระดาษ

“แต่มันเล่น Just The Way You Are มาเป็นปีๆ แล้วนะ พวกมึงไม่เบื่อกันบ้างหรือไง”

“เบื่อ แต่มันก็ฟังเพลินดีนะ ดีกว่าอยู่เงียบๆ” ชองยุนโฮที่ใช้ม้านั่งหินอ่อนสองตัววางต่อกันต่างที่นอนว่า ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินตามแจจุงไป 

“มีไอ้ยุนโฮทั้งคน แจจุงมันไม่โกรธมึงนานหรอก หายห่วงได้เลย” ชางมินบอกพร้อมกับกระตุกรอยยิ้มตรงมุมปาก ตาเรียวภายใต้กรอบแว่นสี่เหลี่ยมมองตามแผ่นหลังกว้างของยุนโฮจนลับตา


แจจุง ยุนโฮ ยูชอน จุนซู ชางมิน - เป็นนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีสองที่ป็อปปูล่ามากๆ ในมหาวิทยาลัย ด้วยใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรทั้งห้ามารวมตัวกันทำให้พวกเขาเป็นที่สนใจเสมอไม่ว่าจะเดินไปทางไหนหรือทำอะไรก็ตาม โดยเฉพาะยุนโฮ ยูชอนและชางมิน จะมีสาวๆ เป็นแฟนคลับมากเป็นพิเศษ ส่วนแจจุงกับจุนซูก็มีบ้าง…แต่จะหนักไปทางแฟนคลับผู้ชายซะมากกว่า โดยเฉพาะกับแจจุง

ถึงจะปากหมา หรือป่าเถื่อนไปบ้าง แต่ก็ไม่มีใครกล้าปฏิเสธหรอกว่าคิมแจจุงน่ะ สวยจริงๆ สวยชนิดที่ทำเอาผู้ชายแท้ๆ ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นเกย์เพราะมาจีบผู้ชายด้วยกัน ทุกคนแต่งตั้งให้แจจุงเป็นเจ้าหญิงประจำคณะวิศวะ ฉายานี้ทำให้คิมแจจุงอยากจะอาเจียนทุกครั้งที่ได้ยิน

แจจุงบอกกับตัวเองและทุกคนว่าเขาเป็นผู้ชาย 

ถึงจะสวยจนผู้หญิงยังต้องอาย แต่เขาก็เป็นผู้ชายร้อยเปอร์เซ็นต์! ไม่ใช่ตุ๊ด ไม่ใช่เกย์ หรือไบเซ็กชวลอย่างที่ใครเข้าใจกัน เขาเกลียดใครก็ตามที่พูดว่าเขาสวย เกลียดพวกผู้ชายที่ตามตอแยเขา และเกลียดใครก็ตามที่พยายามจะจับคู่ให้เขากับยุนโฮเป็นแฟนกัน 

ทั้งที่เขากับยุนโฮเป็นเพื่อนกันแท้ๆ

.
.
.

“ทำไมคนเราแม่งไม่คิดถึงหลักความจริงบ้างวะ! ก็เห็นอยู่ว่ากูเป็นผู้ชายๆ ยังจะมาบอกว่ากูสวยอย่างงั้นอย่างงี๊ แล้วหน้าอย่างกูมันทำไม? มีเมียไม่ได้รึไงวะ!” ความอัดอั้นตันใจถูกระบายออกมาพร้อมกับการขว้างก้อนหินลงไปในทะเลสาบด้านหลังมหาวิทยาลัยให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้

ชองยุนโฮยืนกอดอกพิงต้นไม้นิ่งฟังและยิ้มออกมาบางๆ

“อีกสิบห้านาทีจะเข้าเรียนแล้ว ไปเถอะ”

“ไม่เอา วิชานี้กูโดด” แจจุงบอกพร้อมกับโยนก้อนหินลงน้ำไปอีกครั้ง “กูยังไม่อยากเจอหน้าไอ้ปาร์ค”

“จะขาดเรียนเพราะเรื่องไร้สาระแค่นี้น่ะหรอ จะถือสาทำไม…ก็รู้อยู่ว่ามันเลี้ยงหมาไว้ในปาก”

“ก็คนมันไม่ชอบนี่หว่า ลองให้มีคนมาบอกว่ามึงสวยบ้างเอามั้ยล่ะยุนโฮ”

ชองยุนโฮหัวเราะ หึหึ “ไม่อ่ะ…กูหล่อแบบนี้แหละดีแล้ว”


ส่วนมึงก็สวยแบบนี้แหละดีแล้ว แจจุง

เป็นอย่างที่เราเป็นอยู่แบบนี้แหละดีแล้ว


“อ๊ะ…นั่นพี่ยุนโฮกับพี่แจจุงนี่”

“จริงด้วย อยู่ด้วยกันสองคนอีกแล้ว”

“ก็พี่ยุนโฮกับพี่แจจุงเค้าคบกันอยู่นี่นา!”

นักศึกษาสาวชั้นปีหนึ่งสองคนที่บังเอิญเดินผ่านมาเห็นพวกเขาเข้า ซุบซิบนินทาพร้อมหัวเราะคิกคักโดยไม่สนใจเลยว่าคนที่ตนกำลังพูดถึงจะได้ยินหรือไม่ แจจุงถึงกับถอนหายใจ…

ความจริงเรื่องนี้จะโทษเด็กสองคนนั้นอย่างเดียวคงไม่ได้ คนผิดคือยูชอน ไอ้ปาร์คยูชอนคนเดียว เพราะมันเป็นประธานกิจกรรมรับน้องเมื่อต้นปี และมันก็บ้าถึงขนาดสั่งให้น้องจับคู่แล้วแข่งจูบกันว่าใครจะจูบได้นานที่สุด จะคู่ชายหญิง ชายชาย หรือหญิงกับหญิงก็ได้ พอน้องๆ โวยวายว่าเรื่องแบบนี้ใครจะไปกล้าทำ ยูชอนมันเลยสั่งให้แจจุงกับยุนโฮจูบกันเป็นตัวอย่างให้น้องดู ตอนนั้นเขาเองก็ไม่ได้คิดอะไร บ้าจี้ไปตามเพื่อน อีกอย่างเขากับยุนโฮก็เป็นเพื่อนรักกัน ให้จูบกับเพื่อนก็ยังดีกว่าต้องไปจูบกับใครที่ไหน ตอนนั้นแจจุงคิดแค่นั้นจริงๆ ลงท้ายเขากับยุนโฮก็ประกบปากกันต่อหน้าน้องๆ นับร้อยคน เนิ่นนานจนเกือบจะขาดอากาศหายใจตาย 

“ขอโทษนะ ที่ทำให้มึงถูกมองว่าเป็นเกย์ไปด้วย” เรื่องเดียวที่แจจุงรู้สึกเป็นกังวลก็เรื่องนี้แหละ ลำพังตัวเองจะถูกมองยังไงเขาก็ไม่สนใจหรอก ในเมื่อเขาไม่ได้เป็นอย่างที่คนพวกนั้นพูด จะห่วงก็แต่ยุนโฮที่โดนจับให้มาเป็นคู่เกย์กับเขา ทั้งที่หน้าตาอย่างยุนโฮน่าจะหาแฟนสาวน่ารักๆ มาควงได้ไม่ยาก แต่ก็ต้องมาถูกเข้าใจผิด…เพราะเขา

ยุนโฮยื่นมือมาขยี้หัวแจจุงเบาๆ พร้อมยิ้มอย่างอ่อนโยน

“คิดมากน่า สนทำไมในเมื่อมันไม่จริง” เป็นแบบนี้เสมอ เป็นยุนโฮที่ทำให้แจจุงรู้สึกดีในช่วงเวลาที่รู้สึกแย่ที่สุดได้ทุกครั้ง ยุนโฮเป็นคนเดียวที่เข้าใจเขา เป็นคนเดียวที่คอยอยู่ข้างๆ ตลอดเวลาไม่ว่าจะยามทุกข์หรือสุข 

นั่นสินะ ใครจะว่ายังไง ทำไมต้องสน

ในเมื่อยุนโฮบอกว่าไม่เป็นไร ก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอยู่แล้ว




-------------------------------------



ห้องเลคเชอร์ห้องนี้มีการจัดที่นั่งแบบขั้นบันได แต่ละแถวจะมีโต๊ะตัวยาวตั้งอยู่ตลอดแถว โดยแถวหลังสุดจะอยู่ชั้นบนสุด แถวนั้นถูกยึดครองโดยกลุ่มของห้าหนุ่มหล่อประจำคณะ

คงกลายเป็นภาพชินตาไปแล้วที่จะเห็นชองยุนโฮเดินจูงมือแจจุงเข้ามาในห้องเลคเชอร์ โดยคนที่ถูกลากให้เดินตามเข้ามาทำหน้าบึ้งเหมือนเพิ่งไปกินรังแตนมาจากไหน ยุนโฮนั่งลงที่เก้าอี้ว่างข้างยูชอนส่วนแจจุงก็นั่งที่เก้าอี้ตัวถัดไป 

“ฝากบอกแจจุงทีสิ ว่ากูขอโทษ” ไม่ทันไรปาร์คยูชอนก็สะกิดเรียกยุนโฮแล้วกระซิบ

ใบหน้าหล่อหันมองคนหน้าสวยข้างๆ “ได้ยินแล้วใช่มั้ย” ทว่าคิมแจจุงก็ยังคงนิ่งเฉย

“แล้วมึงจะให้กูทำยังไงวะครับ กูไม่ได้ตั้งใจ ถ้ามึงจะไม่พูดกับกูตลอดไปเพราะเรื่องแค่นี้ก็ตามใจเหอะ” 

“วันนี้เลี้ยงเหล้ากูดิ” พอเห็นว่ายูชอนทำท่าจะงอนกลับ แจจุงจึงโพล่งขึ้นมา 

“เออ!! ก็ได้”

คนกลางอย่างยุนโฮได้แต่ส่ายหน้าด้วยความระอากับบทสรุปที่ออกมาไม่แตกต่างจากทุกครั้ง 
ทะเลาะกันทีไรเป็นต้องคืนดีกันด้วยการเลี้ยงเหล้าทุกทีสิน่า!

สองชั่วโมงต่อมาคาบเรียนในช่วงเช้าก็สิ้นสุดลง อาจารย์เดินออกจากห้องเลคเชอร์ไปแล้วแต่คิมแจจุงยังคงหลับสนิทอยู่กับโต๊ะโดยใช้ท่อนแขนข้างหนึ่งแทนหมอนหนุนและแก้มนุ่มๆ แนบไปกับพื้นโต๊ะ เห็นแบบนี้แล้วยุนโฮอดจะยิ้มออกมาไม่ได้

มือใหญ่ยื่นออกไปตั้งใจจะปลุกคนข้างกาย แต่ก็ต้องชะงัก…เมื่อคนหลับยิ้มบางๆ ราวกับกำลังฝันดี แล้วแบบนี้ใครจะใจร้ายปลุกให้ตื่นได้ลงคอ มือที่ตั้งใจจะสะกิดปลุกจึงเปลี่ยนเป็นลูบศีรษะของเพื่อนรักเบาๆ ด้วยความเอ็นดูแทน

หารู้ไม่ว่าทุกการกระทำของยุนโฮอยู่ในสายตาของยูชอน จุนซูและชางมินตลอดเวลา

“มึงคิดเหมือนกูป่ะ? ว่ายุนโฮมันชอบมองไอ้แจแปลกๆ” ยูชอนหันไปกระซิบกระซาบกับชางมิน

“ถึงมันจะสนิทกันมากแค่ไหน แต่ก็ไม่จำเป็นที่มันจะต้องเทคแคร์ไอ้แจขนาดนี้เลยนะ”

“กูยังยืนยันความคิดเดิมนะที่บอกว่าแจจุงมันสวยมาก…เป็นไปได้มั้ยวะ ที่ยุนโฮมันจะหวั่นไหว”

“ก็เป็นไปได้” ชางมินพยักหน้าเบาๆ เป็นจังหวะเดียวกับที่แจจุงตื่นขึ้นมาพร้อมยกมือขยี้ตาด้วยความงัวเงีย ยุนโฮลุกขึ้นจากเก้าอี้ มือข้างหนึ่งถือตำราเรียนทั้งของตัวเองและของคนหน้าหวานเอาไว้ ส่วนมืออีกข้างยื่นออกไปให้แจจุงจับเพื่อฉุดให้คนที่กำลังอ้าปากหาววอดลุกตามกัน 

“พวกมึงไม่ไปกินข้าวกลางวันกันรึไง” ยุนโฮหันมาถาม

“ไปก่อนเถอะ เดี๋ยวพวกกูตามไป” ชางมินว่า ได้ยินแบบนี้แล้วยุนโฮจึงเดินจูงมือแจจุงออกจากห้องไป ชิมชางมินส่ายหน้าช้าๆ ขณะที่มองตามแผ่นหลังของเพื่อนทั้งสองจนลับตาก่อนพึมพำเบาๆ “ยุนโฮแม่งทำตัวอย่างกับพี่เลี้ยงเด็ก” 

“เวลาอยู่กับไอ้ยุนโฮ แจจุงแม่งก็ขี้อ้อนชะมัด” ยูชอนเสริม ซึ่งจุนซูกับชางมินก็พยักหน้าอย่างเห็นพ้องต้องกัน 

ยกตัวอย่างง่ายๆ เวลาที่พวกเขาต้องหาข้อมูลเพื่อทำรายงานที่ห้องสมุด พวกเขาจะล้อมวงกันนั่งบนพื้นตรงหน้าชั้นหนังสือมากกว่าจะนั่งบนโต๊ะด้วยเหตุผลที่ว่าขี้เกียจเดินหยิบหนังสือหลายรอบ แล้วแอร์เย็นๆ กับความเงียบมันถูกโลกกับคนที่ขี้เซาเป็นทุนเดิมอย่างคิมแจจุงซะที่ไหน เปิดหนังสือหาข้อมูลได้ไม่กี่หน้า คิมแจจุงก็ย้วยลงไปนอนหนุนตักเพื่อนรักโดยที่ยุนโฮก็ไม่เคยบ่นว่าอะไร ดูจะเต็มใจอุทิศตักให้เสียด้วยซ้ำ

“หรือว่ายุนโฮกับแจจุงจะคบกันอยู่?” คิมจุนซูเอ่ยขึ้นมาเหมือนกำลังพูดลอยๆ

“แบบนี้มันต้องพิสูจน์”

“ยังไง??”

“แบบนี้ไง……..”




-------------------------------------



เมื่อคืนนี้ แจจุงกับยูชอนเมาเละไม่เป็นท่า เดือดร้อนยุนโฮกับจุนซูต้องพารูมเมทของตัวเองกลับหอพัก อย่างที่เข้าใจนั่นแหละ…ยุนโฮนอนห้องเดียวกับแจจุง ยูชอนกับอยู่กับจุนซู ส่วนชางมินแชร์ห้องร่วมกับเด็กปีหนึ่งอีกคนที่ชื่อมินโฮ

หลังจากที่ต่างคนต่างแยกย้ายกลับห้อง ชางมินแอบไปที่ห้องทำงานของคนดูแลหอแล้วหยิบกุญแจสำรองห้องยุนโฮกับแจจุงออกมา ชางมินเข้านอนและรอจนเช้าให้ผู้ร่วมอุดมการณ์อย่างปาร์คยูชอนสร่างเมาแล้วค่อยทำตามแผนการพิสูจน์ความจริงที่ได้ตกลงกันเอาไว้

ว่ากันว่าถ้าอยากได้ลูกเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือ

เช่นเดียวกัน…หากอยากรู้ว่ายุนโฮกับแจจุงเป็นอะไรกันก็ต้องเข้าห้องนอนยุนแจ

ทั้งยูชอน จุนซูและชางมินเพิ่งมารู้สึกตัวเองตอนนี้เองว่าตั้งแต่พวกเขาเข้ามหาวิทยาลัยแล้วย้ายมาอยู่ที่หอพักด้วยกัน ทั้งสามคนยังไม่เคยไปเหยียบห้องของยุนโฮกับแจจุงมันเลยสักครั้ง พวกเขามักจะไปสุมหัวกันที่ห้องของยูชอนกับจุนซูมากกว่า


“เห็นมั้ย กูบอกพวกมึงแล้ว…”

“กูไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ให้ตาย”

“เบาๆ หน่อยสิ เดี๋ยวแจจุงกับยุนโฮก็ตื่นกันพอดี อ๊ะ! เห็นมั้ยล่ะ ไปหาที่หลบกันก่อนเร็วๆ”


เสียงกระซิบกระซาบคุยกันเหมือนนกกระจอกแตกรังทำให้ยุนโฮค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นแต่เช้าตรู่ทั้งที่วันนี้เป็นวันอาทิตย์แท้ๆ ทว่าอารมณ์ที่ควรจะขุ่นมัวเพราะถูกปลุกให้ตื่นก่อนเวลากลับหายวับไปในทันทีที่รู้สึกถึงน้ำหนักที่กดลงบนต้นแขน ใบหน้าคมเผยรอยยิ้มขึ้นบางๆ กับภาพที่เห็นจนชินตาทุกๆ เช้า

คิมแจจุงยังคงนอนหลับสนิท โดยขดตัวจนกลมดิ๊กเบียดร่างของเขาอยู่แถมยังใช้ต้นแขนของเขาต่างหมอนซึ่งเจ้าตัวโยนทิ้งไปไว้ที่ไหนก็ไม่รู้ แต่มันเป็นแบบนี้ทุกวัน ไม่ว่าแจจุงจะเข้านอนตอนไหนท่าใด สุดท้ายแล้วก็กลิ้งมาเบียดเขาตลอด ใช้แขนเขาแทนหมอนหนุนยังไม่พอยังใช้ตัวเขาแทนหมอนข้างอีก แต่ชองยุนโฮก็ไม่เคยปริปากบ่น แม้จะตื่นมาพร้อมกับอาการเมื่อยขบเพราะขยับตัวเวลานอนไม่ค่อยได้ก็เถอะ ยุนโฮทนได้…ถ้ามันจะทำให้ทุกเช้าที่ลืมตาตื่นขึ้นมาเราได้ใกล้ชิดกันมากขนาดนี้

มือเรียวลูบเส้นผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากคนข้างกายออกให้อย่างแผ่วเบาด้วยกลัวว่าจะทำให้แจจุงต้องตื่นขึ้นมา แต่นั่นกลับกลายเป็นว่าเขาทำให้คนขี้เซาขยับตัวเข้ามามากขึ้น จนแทบจะปีนขึ้นมานอนบนตัวเขาอยู่แล้ว ยุนโฮส่ายหน้าช้าๆ ตาเรียวจ้องใบหน้าคนหลับนิ่งนานด้วยแววตาแบบที่ผู้ชายจ้องมองคนรัก…

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ที่แววตาของเขาเขาเวลาที่มองแจจุงเปลี่ยนไป

ยุนโฮกับแจจุงเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยประถม พวกเขาไม่เคยมีความคิดที่จะแยกจากกันไปไหน แม้ต้องย้ายโรงเรียนเพื่อเข้าเรียนในระดับที่สูงขึ้น ยุนโฮกับแจจุงก็ยังย้ายเข้าเรียนในโรงเรียนเดียวกัน

ในสายตาของยุนโฮ…แจจุงเป็นเด็กผู้ชายที่ตัวเล็ก หน้าตาน่ารัก ใครๆก็ชอบรุมแกล้ง แต่ถ้าคิดว่าเขาจะเป็นพระเอกขี่ม้าขาวคอยปกป้องแจจุงล่ะก็ คิดผิดถนัด เพราะแม้ว่าแจจุงจะตัวเล็กกว่าเด็กผู้ชายในวัยเดียวกันแต่ก็ไม่ใช่คนอ่อนแอ ถึงจะถูกกลั่นแกล้งแต่แจจุงก็สู้จนหลังชนฝา นับครั้งได้เลยที่จะเคยเห็นคิมแจจุงร้องไห้ แจจุงเป็นเด็กผู้ชายที่เข้มแข็งมากแต่ด้วยรูปร่างที่ผอมบางและหน้าตาที่มองยังไงก็ดูสวยหวาน ทำให้หลายคนมองแจจุงผิดไป

ตลอดเวลาที่เป็นเพื่อนกันมา ยุนโฮกล้าพูด…ว่าไม่มีใครรู้จักคิมแจจุงดีไปกว่าเขา

แล้วยุนโฮก็รู้ว่าแจจุงไม่ได้ชอบผู้ชายด้วยกัน

แต่ทั้งที่รู้…

แล้วทำไม… 

ถึงห้ามใจตัวเองไม่ได้ก็ไม่รู้



“จับได้คาหนังคาเขาเลย เห็นมั้ยล่ะกูบอกแล้วว่ายุนโฮกับแจจุงมันมีซัมติงซัมรองกัน!” 

ใครบางคนตะโกนลั่นในจังหวะที่ยุนโฮกำลังจรดริมฝีปากลงบนหน้าผากของคนหลับดังเช่นที่ทำเป็นประจำ ใบหน้าคมหันขวับไปทางต้นเสียงแล้วก็ต้องขมวดคิ้วเพราะไม่เข้าใจว่า ปาร์คยูชอน คิมจุนซูและชิมชางมินมาอยู่ในห้องเขาได้อย่างไร!

“พวกมึงมาทำบ้าอะไรที่นี่ แล้วเข้ามาในห้องกูได้ยังไง” 

“ไม่เห็นยากนี่” ชางมินเป็นคนตอบคำถามพลางยักไหล่ ก่อนจะชูพวงกุญแจในมือให้ดู “จิ๊กมาจากห้องทำงานของคนดูแลหอ”

“แต่พวกกูเข้ามาได้ยังไงมันไม่สำคัญแล้ว ยุนโฮ…มึงต่างหากที่ต้องเป็นคนอธิบายว่าระหว่างมึงกับไอ้แจตกลงอะไรยังไงกันแน่” ปาร์คยูชอนว่าโดยมีจุนซูพยักหน้าอย่างเห็นด้วยอยู่ข้างๆ และเพราะเสียงที่พูดคุยกันดังเกินกว่าที่แจจุงจะนอนหลับต่อไปได้ ร่างบางขยับกายหยุกหยิก ก่อนจะลืมตาขึ้นมาด้วยความงัวเงีย

“พวกมึง…มาทำอะไรแต่เช้าวะ” คนเพิ่งตื่นอ้าปากหาวโดยไม่คิดจะยกมือขึ้นปิด

“ก็มาดูให้เห็นกับตาไงว่าพอลับหลังพวกกู มึงกับยุนโฮทำอะไรกัน”

“ทำอะไรวะ” ใบหน้าสวยหันมองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ อย่างงงๆ

“ยังมีหน้ามาถาม บอกพวกกูมาซะดีกว่าว่าพวกมึงคบกันมานานแค่ไหนแล้ว”

“ห๊ะ?” ได้ยินแบบนี้แล้วแจจุงถึงกับตื่นเต็มตา ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น “พวกมึงพูดเรื่องบ้าบออะไรกันอยู่เนี่ย ฮ่าๆๆ กูกับยุนโฮเนี่ยนะคบกัน ฮ่าๆๆๆ”

“ถ้าไม่ได้คบ แล้วที่พวกกูเห็นเมื่อกี๊คืออะไร” ชางมินถามจริงจัง

“อะไรล่ะที่มึงเห็น”

“ยุนโฮจูบมึง”

“ไร้สาระ” คนถูกกล่าวหาส่ายหน้าช้าๆ พร้อมทำสีหน้าเอือมระอา “ทำไมกูจะต้องจูบไอ้แจมันด้วย?”

“ก็พวกกูเห็นกับตา”

“แล้วมีหลักฐานมั้ยล่ะ”

“….”

“ถ้าไม่มีก็หุบปากไป…ที่พวกมึงเห็นมันไม่ใช่อย่างที่คิด กูแค่เอามือปัดผมออกจากหน้าผากไอ้แจมันก็เท่านั้น” ชองยุนโฮกำลังโกหกได้อย่างแนบเนียน แต่นี่ก็เพื่อรักษามิตรภาพระหว่างเขาและแจจุงเอาไว้ จะให้แจจุงรู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าความจริงแล้วเขาคิดอะไร หากแจจุงรู้ความจริงขึ้นมาเมื่อไหร่ ความสัมพันธ์ของเราสองคนคงขาดสะบั้นลงเมื่อนั้น 

“สามต่อหนึ่ง ก็แล้วแต่มึงแล้วกันว่าจะเชื่อใคร” ชางมินว่าด้วยน้ำเสียงประชดประชัน เพราะดูเหมือนไม่ว่ายังไง แจจุงก็เชื่อคำพูดของยุนโฮมากกว่าพวกเขา ก็ใช่สิ…แจจุงกับยุนโฮเป็นเพื่อนรักกันนี่! รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยประถม ไม่ใช่เพื่อนที่มาเจอกันตอนมัธยมปลายอย่างพวกเขา 

“แต่ยังไงก็ไม่เข้าใจ” จุนซูเอ่ยขึ้นมา “ทำไมยุนโฮกับแจจุงต้องลากเตียงมาติดกัน แถมยังนอนกอดกันด้วย?”

ยูชอนกับชางมินพยักหน้าหงึกหงัก พวกเขาเองก็งุนงงกับเรื่องนี้อยู่เหมือนกันว่าทำไมเตียงของหอพักขนาดสามฟุตครึ่งสองหลังถึงได้ถูกลากมาตั้งติดกันจนกลายเป็นเตียงขนาดซุปเปอร์คิงไซส์ไปแล้ว!

“เรื่องเตียงกูเป็นคนบอกให้ยุนโฮลากมาต่อกันเองแหละ ก็กูนอนดิ้นนี่หว่า แล้วก็ไม่ชินกับเตียงหอพักเล็กๆ แบบนี้”

“แล้วกูกับไอ้แจก็ไม่ได้นอนกอดกัน แต่ไอ้แจมันนอนดิ้นมาเบียดกูเอง กูไม่ถีบมันตกเตียงก็ดีเท่าไหร่แล้ว” 

คำตอบของแจจุงกับยุนโฮอาจจะฟังดูมีเหตุผล แต่สำหรับคนที่เข้ามาเห็นกับตาว่าชองยุนโฮมองคิมแจจุงด้วยสายตาแบบไหน แล้วยุนโฮทำอะไรตอนที่แจจุงหลับอย่างยูชอน จุนซูและชางมิน…นี่ไม่ใช่คำตอบที่มีน้ำหนักพอจะเชื่อถือได้

ทั้งสามคนถอนหายใจพร้อมๆ กัน

“โกหกคนอื่นได้ก็โกหกไป แต่มึงโกหกตัวเองไม่ได้หรอกยุนโฮ” ว่าแค่นี้ก่อนที่ชางมินจะเดินออกจากห้องไป

“รู้อะไรมั้ย…ขนาดกูกับจุนซูเป็นแฟนกัน ยังไม่นอนด้วยกันแบบนี้เลย” ยูชอนทิ้งท้ายแล้วจูงมือจุนซูเดินตามชางมินไปติดๆ

.
.

“ถ้ามันทำให้ลำบากใจ เราแยกกันนอนก็ได้นะ” 

ยุนโฮเป็นฝ่ายเอ่ยถามหลังจากปล่อยให้ความเงียบเข้าครอบงำอยู่พักใหญ่ เขาไม่รู้ว่าแจจุงกำลังคิดอะไรหรือจะเชื่อที่ยูชอน ชางมินและจุนซูบอกมากน้อยแค่ไหน เขาไม่อยากให้แจจุงคิดมาก ไม่อยากให้แจจุงคลางแคลงใจในความรู้สึกของเขา

“กูต่างหากที่ควรเป็นฝ่ายพูดคำนี้…ถ้าการที่กูนอนดิ้นไปเบียดมึงทุกคืนมันทำให้มึงลำบากจนอยากถีบกูตกเตียงล่ะก็ แยกกันนอนก็ได้นะ” ริมฝีปากอิ่มเบ้น้อยๆ อย่างแสนงอนจนยุนโฮอดจะรู้สึกผิดไม่ได้ 

เพราะแจจุงยังคงเป็นแจจุงคนเดิม…คนที่ไว้ใจเขาเสมอไม่ว่าเรื่องอะไร 

แต่เขานี่สิกลับทำลายความไว้เนื้อเชื่อใจที่เพื่อนมีให้ด้วยการคิดไม่ซื่อกับเพื่อนรัก

ยุนโฮหัวเราะก่อนจะผลักศีรษะเล็กเบาๆ “คิดมากน่า…” 

ร่างสูงลุกขึ้นจากเตียงกำลังจะเดินเข้าห้องน้ำแต่คนสวยที่ไม่ชอบให้ใครชมว่าตัวเองสวยก็รั้งไว้

“ยุนโฮ”

“หืม?”

มึงไม่ได้จูบกูจริงๆ…ใช่มั้ย

แจจุงอยากจะถามออกไปแบบนี้ แต่ก็เกิดเปลี่ยนใจ “…ช่างเหอะ”

ในเมื่อยุนโฮบอกว่าไม่…ก็คือไม่ หากพลั้งปากถามออกไปจะกลายเป็นว่าเขาไม่เชื่อใจยุนโฮเอาเปล่าๆ 
แต่ถ้ายุนโฮโกหกล่ะ ถ้าความจริงเป็นอย่างที่สามคนนั้นว่า…

“ไม่ต้องคิดมากหรอก” ร่างสูงถอดเสื้อกล้ามโยนลงตะกร้า พร้อมทั้งหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาพาดบ่าแล้วหันมามองหน้าคนที่ยังคงนั่งอยู่บนเตียงอย่างจริงจัง “กูก็เหมือนมึงแหละแจจุง กูไม่ได้ชอบผู้ชาย วางใจได้”

สาบานว่าได้ชองยุนโฮไม่ได้โกหก เพราะเขาไม่ได้วิปริตผิดเพศ เขาไม่ได้นิยมชมชอบผู้ชายด้วยกันแม้แต่น้อย แต่ผู้ชายเพียงคนเดียวที่ทำให้เขาต้องหวั่นไหวคือแจจุง เพราะฉะนั้นจะมาโทษเขาฝ่ายเดียงคงไม่ได้ คนผิดคือแจจุงต่างหาก 

ไม่รู้ว่าพ่อแม่เลี้ยงด้วยอะไร ยิ่งโตยิ่งสวยขึ้นทุกวันจนผู้ชายทั้งแท่งยอมถูกตราหน้าว่าเป็นเกย์มาตามจีบ แล้วนับประสาอะไรกับคนใกล้ชิดอย่างเขา คนที่อยู่ใกล้เพียงแค่ลมหายใจคั่น…เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ แล้วจะไม่ให้หวั่นไหวได้ยังไง

แจจุงถอนหายใจหลังจากที่ยุนโฮเดินเข้าห้องน้ำไป

นั่นสินะ…ยุนโฮเป็นผู้ชายเหมือนกันกับเขา แล้วจะทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง

ที่ฝันว่ายุนโฮจูบหน้าผากเขาทุกๆ วัน…มันก็เป็นแค่ความฝันจริงๆ สินะ




-------------------------------------



เช้าวันจันทร์ที่โต๊ะหินอ่อนซึ่งเป็นที่ประจำของกลุ่มหนุ่มหล่อทั้งห้า แจจุงกำลังนั่งปั่นการบ้านวิชาเขียนแบบที่ต้องส่งในคาบบ่ายนี้เพียงลำพังโดยมีงานของยุนโฮที่เสร็จสมบูรณ์แล้วเป็นต้นแบบวางอยู่ข้างๆ ไม่นานนัก ยูชอน จุนซูและชางมินก็ตามมาสมทบ

“ยุนโฮไปไหนซะล่ะ”

“จะไปรู้มันหรอ กูไม่ได้ตัวติดกับมันนี่หว่า” แจจุงตอบคำถามยูชอนโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาจากงานที่ทำอยู่ ชางมินที่เลือกนั่งลงตรงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามแจจุงยกมือขึ้นเท้าคางมองหน้าอีกฝ่ายนิ่งๆ จนคนถูกจ้องรู้สึกได้ต้องเอ่ยปากถาม

“มีอะไร?” 

“พวกกูกล้าสาบาน…ว่าเมื่อวานกูเห็นยุนโฮมันแอบจูบหน้าผากมึงจริงๆ นะ” ไม่พูดเปล่า ใช้นิ้วชี้จิ้มตรงกลางหน้าผากของแจจุง

มือที่กำลังจับดินสอลากเส้นลงบนกระดาษถึงกับชะงักค้าง ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ แจจุงเงยหน้าขึ้นสบตาชางมินตรงๆ

“แล้วจะพูดเรื่องนี้ให้มันได้อะไรขึ้นมาวะ จะจูบหรือไม่จูบมันสำคัญยังไง”

“สำคัญตรงที่ยุนโฮมันกำลังคิดไม่ซื่อกับมึงไง”

“ถ้าจะบอกว่ายุนโฮมันแอบชอบกูอยู่ล่ะก็ เลิกคิดไปได้เลย ไอ้ยุนโฮมันไม่ได้ชอบผู้ชาย แล้วกูก็ไม่ได้นอนเตียงเดียวกับมันเป็นครั้งแรกสักหน่อย กูเป็นรูมเมทมันมาปีครึ่งแล้วนะ ก่อนหน้านั้นก็ไปนอนที่บ้านมันบ่อยๆ ถ้ามันคิดอะไรกับกูจริงล่ะก็มันคงจับกูปล้ำไปนานแล้ว!”

“รู้ได้ไงว่ามันไม่ได้ชอบผู้ชาย”

“…”

“ที่ผ่านมาเคยเห็นมันมีแฟนหรือควงสาวที่ไหนรึเปล่าล่ะ? …ก็ไม่”

“ที่มันไม่มีแฟนก็เป็นความผิดพวกของมึงไม่ใช่หรือไง ยุให้กูจูบกับมันต่อหน้าน้องๆ จนเค้าเข้าใจผิดว่ามันเป็นเกย์น่ะ!!”

“เหอะๆ” ปาร์คยูชอนหัวเราะแทรกขึ้นมาก่อนส่ายหน้า “มึงน่ะ…ไม่รู้อะไรซะแล้วแจจุง คนอย่างชองยุนโฮน่ะหรอจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเกย์ ถ้าคิดว่าเรื่องแค่นี้จะทำให้ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าเข้าหามันล่ะก็…คิดผิดแล้ว”

“เท่าที่กูรู้…สาวๆ ตามติดมันเป็นขบวน แม้แต่ดาวมหา’ลัยอย่างปาร์คกาฮีก็ด้วย แต่มันไม่สนใจใครสักคน แล้วที่มึงไม่เคยรู้ ก็เพราะมันไม่อยากให้มึงรู้มากกว่า” ชางมินเสริม

“คือ…ไม่อยากขัดหรอกนะ…” จุนซูว่า “…แต่ถ้ายุนโฮไม่สนผู้หญิงล่ะก็…แล้ว…นั่นอะไร” ใบหน้ากลมพยักพเยิดไปทางสนามบาสเกตบอล แจจุง ยูชอน ชางมินจึงมองตามไปแล้วก็ต้องประหลาดใจกับภาพที่เห็น

ยุนโฮชอบเล่นบาส…คงจะไม่ใช่เรื่องแปลกถ้าจะเห็นชองยุนโฮอยู่ในสนามบาส 

แต่ที่แปลกคือยุนโฮที่ยืนอยู่ริมสนามโดยมีหญิงสาวหน้าตาน่ารักคอยใช้ผ้าซับเหงื่อให้อย่างเอาอกเอาใจต่างหาก…

ยุนโฮไม่มีน้องสาว หรือเพื่อนสนิทที่เป็นผู้หญิง แจจุงมั่นใจ เพราะถ้ามีแจจุงต้องรู้จัก แล้วผู้หญิงคนนั้นจะเป็นใครไปได้ถ้าไม่ใช่…

…คนรักของยุนโฮ…





------------------------------------- 

 

 

 

 

---------------------------------------- 

 

 

 

 

ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ

 

จากที่กำหนดวันนัดรับเป็นวันที่ 25 และ 26 กุมภาพันธ์ ไปแล้ว

มิ้นท์ก็งานเข้าทันที เพราะสัปดาห์นั้นต้องออกต่างจังหวัดไปทำงานส่งอาจารย์ TT

อยากระเบิดตัวเองเป็นโกโก้ครั้นมากค่ะ จึงขออนุญาตเลื่อนวันนัดรับฟิคของเราออกไป

เป็นวันเสาร์ และอาทิตย์ที่ 10-11 มีนาคม 2555 

 (เลื่อนไปสองอาทิตย์นะคะ เพราะ 4 กับ 5 เราก็ไม่ว่าง TT)

 

สถานที่เดิมคือ ที่ร้าน แมคโดนัลด์ สยามพารากอน (ติดกับฟูจิ) ตั้งแต่เวลา 14.00 - 16.00 น.

สำหรับใครที่ส่งเมลคอนเฟิร์มมาแล้วว่าจะไปรับ 25 หรือ 26

รบกวนส่งมาอีกครั้งนะคะ ว่าจะรับวันเสาร์หรืออาทิตย์

 

มิ้นท์ต้องขอโทษจริงๆ ที่ทำให้วุ่นวาย ทั้งที่ใจจริงอยากทำทุกอย่างให้เสร็จภายในเดือนนี้แท้ๆ 

สำหรับคนที่จัดส่งทางไปรษณีย์อาจจะส่งให้ช้ากว่ากำหนดเดิมนิดหน่อยนะคะ

เพราะมิ้นท์ต้องเคลียร์การบ้านก่อน แล้วไม่มีใครช่วยแพคฟิคด้วย (มีใครสนใจมาช่วยกันแพคฟิคมั้ยคะ 55)

 

 

แล้วก็ วันนี้เอาปกของทั้งสองเล่มมาให้ดู คลิกที่รูปเพื่อดูขนาดใหญ่นะคะ

 

 

 

 

 

 

 

ถูกใจไม่ถูกใจยังไงติชมได้นะคะ 

ทั้งสองปกนี้จะถูกส่งเข้าโรงพิมพ์ในวันพรุ่งนี้ เพื่อตรวจความเรียบร้อยก่อนจัดพิมพ์

แล้วมิ้นท์จะส่งยอดที่ต้องพิมพ์ให้กับโรงพิมพ์ในวันจันทร์นี้ 

 

แจ้งเตือนสำหรับใครที่ยังไม่ได้โอนเงิน ปิดโอนวันที่ 18 กุมภาพันธ์ นี้แล้วนะคะ

ใครจะขอจ่ายสดวันรับฟิค หรือขอโอนเลทส่งเมลมาหามิ้นท์ด่วนเลยนะคะ พร้อมแจ้งรหัสจองด้วย

ใครที่ไม่ได้จอง ยังสามารถสั่งซื้อได้นะคะ รายละเอียดสามารถอ่านได้ในบล็อกนี้

 

 

ขอโทษอีกครั้งที่ทำให้วุ่นวาย

แล้วก็ขอบคุณทุกคนมากๆ นะคะ _/\_

 

 

hizukaya

16/2/2555

 

 

 

 

 

 

 

 

เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะคะ

ทั้ง Servant และ Gentleman เลื่อนวันปิดโอนเงินจากวันที่ 6 กุมภาพันธ์

เป็นวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา 24.00 น. นะคะ
ใครที่ยังไม่ได้จอง ยังสามารถสั่งซื้อได้ อ่านรายละเอียดได้จากเอ็นทรี่นี้นะคะ

ว่ากันด้วยเรื่องของปก น้องคนทำฝากบอกว่ายังไม่เสร็จค่ะจริงๆ

เหตุผลหลักมาจากความเรื่องมากของมิ้นท์เอง 

น้องทำมาให้ดูหลายแบบแล้ว แต่ยังไม่ถูกใจสักแบบ แฮ่ TT

สำหรับวันนัดรับ

จะนัดรับฟิควันเสาร์ที่ 25 และวันอาทิตย์ที่ 26 กุมภาพันธ์ นะคะ

ใครที่แจ้งนัดรับเอาไว้ รบกวนส่งเมลมาแจ้งมิ้นท์ด้วยนะคะว่าสะดวกรับเสาร์หรืออาทิตย์

แจ้งได้ที่เมล white_feathers@hotmail.com หรือทวิตเตอร์ @Hizukaya ก็ได้ค่ะ

อย่าลืมแจ้งรหัสจองด้วยนะคะ

 

มิ้นท์จะทำการส่งฟิคให้ในวันที่ 27-29 กุมภาพันธ์ 2555

และจะแจ้งรหัสพัสดุในวันที่ 1 มีนาคม 2555

 

เรื่องที่จะแจ้งมีเท่านี้ถ้ามีอะไรอัพเดทจะส่งเมลแจ้งให้ทราบอีกครั้งนะคะ

ขอบคุณค่ะ ^^

 

hizukaya

5/2/2555

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อัพเดตล่าสุดวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา 20:00 น.

 

สี บลา คือผู้ที่โอนเงินเข้ามาแล้วและทำการแจ้งโอนเรียบร้อยแล้วนะคะ

สี บลา คือผู้ที่แจ้งว่าจะโอนเงินหลังปิดจอง และจ่ายวันรับ

สี บลา ยังไม่ได้โอนเงิน และไม่ได้แจ้งโอนเลท (ถ้ายังจะเอาฟิคอยู่ติดต่อไรเตอร์ด่วนเลยนะคะ)

ทางทวิตเตอร์ @Hizukaya

หรือทางเฟซบุ๊ค http://www.facebook.com/hizukaya

 

 

สวัสดีปีใหม่นะคะ ^^

ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆ ในปีใหม่นี้
คิดอะไร หวังสิ่งใด ขอให้สมหวังทุกประการ
ขอให้ทุกคนมีความสุข มีสุขภาพแข็งแรงตลอดปี ตลอดไป
และขอให้คำอวยพรนี้ส่งไปถึงผู้ชายที่รักทั้งห้าด้วยเนาะ ^^

เอาล่ะ เข้าเรื่องของเรากันดีกว่า!

จากที่ปิดจองฟิค Servant กับรวมช๊อตฟิค Gentleman ไปแล้วเมื่อวันที่ 26 ธันวาคมที่ผ่านมา
ตามรายละเอียดในเอ็นทรี่นี้  http://hizukaya.exteen.com/20111104/servant-and-sf-no-3-by-hizukaya-gentleman

แล้ววันนี้ ฮซคย. ถือเอาฤกษ์งามยามดี วันส่งท้ายปีเก่ามาเปิดโอนเงินค่ะ ^^

Servant
Pairing : ยุนแจ ,ยูซู ,ชางมินโฮ
จำนวนหน้า : ประมาณ 400 หน้า 
พิมพ์ด้วยกระดาษถนอมสายตาขนาด A5
ราคา : 380 บาท

 
SF No.3 by hizukaya "Gentleman"
จำนวนหน้า : มากกว่า 360 หน้า 
พิมพ์ด้วยกระดาษถนอมสายตาขนาด A5
ราคา : 360 บาท

ประกอบด้วยเรื่องสั้นทั้งหมด 8 เรื่อง
แต่จะโพสในบอร์ด 4 เรื่องดังนี้นะคะ

- Gentleman
- Love Secretary
- Can You Keep Secret?
- Net Cafe!

ส่วนอีก 4 ขอเก็บไว้เซอไพรซ์ทุกคนในเล่มนะคะ

รายละเอียดการโอนเงิน

สำหรับคนที่มีรหัสจองอยู่ในมือเรียบร้อยแล้ว

คิดราคาหนังสือที่สั่งจองให้เรียบร้อย
พร้อมค่าจัดส่งแบบลงทะเบียนเล่มละ 40 บาท

เช่น สั่ง Servant กับ Gentleman และค่าจัดส่ง
380+360+40+40 = 820 บาท

สามารถโอนเงินได้ที่

ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาย่อยพุทธมณฑลสาย 4
ชื่อบัญชี นางสาวนัยนภางค์ อ่ำสำอางค์
เลขบัญชี  391-207633-1

เมื่อโอนเงินแล้วให้รีบทำการแจ้งโอนที่ hizukaya@hotmail.com
หัวข้ออีเมล "แจ้งโอน"
และแจ้งโอนเงินตามรายละเอียดดังนี้

รหัสจอง :
ยอดเงินที่โอน :
วัน-เวลาที่โอน :

แนบสลิปมาด้วยนะคะ แต่ถ้าไม่สะดวกไม่ต้องก็ได้ แค่แจ้งเวลาที่โอนมาก็พอ ^^

สำหรับคนที่ไม่มีรหัสจอง

จองไม่ทัน แต่ต้องการสั่งซื้อ ก็ยังสามารถสั่งจองได้นะคะ เพราะมิ้นท์ยังไม่ได้นับยอด
อีกอย่าง เพราะฟิคทั้งสองเล่มนี้จะพิมพ์แค่รอบเดียวเท่านั้น ไม่มีการรีปริ้นอีก
จะนับยอดส่งโรงพิมพ์ตามจำนวนคนจองเท่านั้น ใครที่จองไม่ทันแต่ต้องการสั่งซื้ออ่านตรงนี้ดีๆ เน้อ

คำนวนราคาฟิคที่ต้องการ และโอนเงินมาที่

ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาย่อยพุทธมณฑลสาย 4
ชื่อบัญชี นางสาวนัยนภางค์ อ่ำสำอางค์
เลขบัญชี  391-207633-1

เมื่อโอนเงินแล้วให้รีบทำการแจ้งโอนที่ hizukaya@hotmail.com
หัวข้ออีเมล "แจ้งโอน ไม่มีรหัสจอง"
และแจ้งโอนเงินตามรายละเอียดดังนี้

 

ฟิคที่จอง : ระบุให้ชัดเจนนะคะว่า Servant / Gentleman หรือ Servant และ Gentleman
จำนวนเล่ม : ถ้าสั่งทั้งสองเรื่องให้ใส่ 1 ชุด แต่ถ้าสั่งเรื่องใดเรื่องหนึ่งให้ใส่ 1 เล่ม นะคะ
User : ยูสเซอร์เนมที่ใช้ในบอร์ด/ชื่อที่ใช้ในการจอง
E-mail :
ชื่อ-นามสกุล :
เบอร์โทรศัพท์ :
วิธีรับฟิค : นัดรับ หรือ จัดส่งทางไปราณีย์
ที่อยู่สำหรับจัดส่ง : ถ้านัดรับไม่ต้องใส่ข้อนี้ก็ได้ค่ะ
ยอดเงินที่โอน :
วัน-เวลาที่โอน :

 

 

แล้ว ฮซคย. จะตอบเมลกลับเพื่อยืนยันการแจ้งโอนนะคะ

 

ปิดโอนเงินวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา 24.00 น.

และถ้าไม่มีอะไรคลาดเคลื่อน จะสามารถจัดส่งฟิคให้ได้ในช่วงกลางเดือนกุมภาพันธ์นะคะ
แล้วจะแจ้งวัน เวลาและสถานที่ ให้ทราบอีกทีทางอีเมลสำหรับคนที่จองแบบนัดรับค่ะ

หากมีข้อสงสัยหรือไม่รู้ว่าต้องโอนเงินเท่าไหร่
สอบถามทางทวิตเตอร์ @Hizukaya จะตอบสะดวกกว่านะคะ (ไม่ต้องฟอลโล่กันก็ได้)

สำหรับปกและที่คั่น คาดว่าน่าจะเสร็จสมบูรณ์ช่วงกลางเดือน มกราค่ะ

 

ขอบคุณมากนะคะที่ให้ความเอ็นดูคุณหนูสุดแสบกับคนรับใช้สุดหล่อ >//<

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จบในเล่มพร้อมตอนพิเศษ

 

ราคา : 380 บาท

Pairing : ยุนแจ ,ยูซู ,ชางมินโฮ

เรื่องย่อ 

หลังจากที่แม่เสียชีวิตไปเมื่อแปดปีที่แล้วเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ ชีวิตของแจจุงก็เปลี่ยนไปจากขาวเป็นดำ เขาเกลียดบ้าน เกลียดพ่อ เกลียดแม่เลี้ยง เกลียดน้องชายคนละแม่ของเขา ทำตัวเสเพล ประชดชีวิต เพราะคิดว่าไม่มีใครรัก ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครเอาแจจุงอยู่จนกระทั่งได้พบกับชองยุนโฮ ชายหนุ่มที่มีฐานะเป็นเพียงคนขับรถและผู้ติดตาม ยุนโฮเติมเต็มชีวิตในส่วนที่ขาดหายไปของแจจุง ให้ทั้งความรักความอบอุ่นที่แจจุงไม่เคยได้รับนานแล้วตั้งแต่แม่เสียไป แจจุงรักยุนโฮหมดหัวใจ แต่ความรักครั้งนี้จะโรยด้วยกลีบกุหลาบจริงหรือในเมื่อแจจุงเป็นถึงคุณชายผู้เอาแต่ใจในขณะที่ยุนโฮเป็นแค่คนรับใช้?!

 

 

ราคา : 360 บาท

 

อีกครั้งกับการรวมเล่มเรื่องสั้นของ hizukaya

ภายในเล่มประกอบด้วยเรื่องสั้นทั้งหมด 6 เรื่อง

ฟิคทั้งสองเล่มนี้เปิดให้จองล่วงหน้าอย่างเดียวนะคะ ยังไม่เปิดโอนเงิน

สามารถสั่งจองได้ตั้งแต่วันนี้ถึงวันที่ 26 ธันวาคม 2554

สนใจสามารถสั่งจองได้ดังนี้

ส่งเมลมาจองโดยตั้งหัวข้ออีเมลว่า "จองฟิค"
แล้วกรอกรายละเอียดตามแบบฟอร์ม

 

 

 

 

ส่งมาที่ E-mail : hizukaya@hotmail.com

 

หลังจากนั้นไรเตอร์จะตอบเมลพร้อมส่งรหัสจองกลับไป เก็บรหัสจองของตัวเองไว้ดีๆนะคะ

จะเปิดให้โอนเงินก็ต่อเมื่อฟิคพร้อมจะเข้าโรงพิมพ์แล้ว

ทั้งนี้เพื่อป้องกันปัญหาผู้ที่โอนเงินมาล่วงหน้าแล้วต้องรอเป็นเวลานาน 

 

มีปัญหาสามารถสอบถามได้ที่ 

 

E-mail : white_feathers@hotmail.com

Facebook : http://www.facebook.com/hizukaya

Twitter : @Hizukaya

 

 

 

 

ปล. ฟิคจะพิมพ์ตามจำนวนคนจองรอบเดียวเท่านั้นนะคะ ไม่พิมพ์เผื่อ ไม่รีปริ้น

และไม่มีวางขายที่ไหน เพราะมิ้นท์อยากสงวนสิทธิ์ให้สำหรับแฟนฟิคเท่านั้น

 

ปล. II ทั้งสองเล่มยังไม่มีลงบอร์ดที่ไหน ยกเว้นเรื่องสั้นบางเรื่อง 

แต่จะมีตัวอย่างมาให้อ่านเร็วๆนี้ค่ะ 

 

 

ขอบคุณค่ะ ^^

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(ตัวอย่างปกทั้งสองเล่ม)

 

ตอนแรกตั้งใจว่าจะไม่รีปริ้นแล้วจริงๆค่ะ เพราะคราวก่อนก็บอกว่าล็อตสุดท้าย 

แต่พอดีมีคนโอนเงินเกินมาจำนวนที่จองไว้ ทำให้ไรเตอร์ต้องสั่งพิมพ์เพิ่มจนได้ T~T

แล้วการสั่งพิมพ์แต่ละครั้งจะให้สั่งแบบเล่มสองเล่มก็คงไม่มีโรงพิมพ์ไหนพิมพ์ให้ 

ต้อง 20 เล่มขึ้นไปเท่านั้น ดังนั้นรอบนี้มิ้นท์จะรีปริ้นเป็นรอบสุดท้ายแล้วจริงๆนะคะ

จะมีทั้งหมด 22 ชุด (เล่ม 1 + 2) ของแถมเป็นการ์ด 5 ใบเหมือนรอบจองปกติทุกอย่าง

ขอคนที่อยากได้และพร้อมโอนเงินจริงๆ เท่านั้นนะคะ 

คอมเม้นเอ็นทรีย์นี้ตามแบบฟอร์มดังนี้

 

 

แล้วเดี๋ยวไรเตอร์จะส่งรายละเอียดการโอนเงินไปให้ทางอีเมลนะคะ

สำหรับใครที่มีเล่ม 1 แล้วแต่ยังไม่มีเล่ม 2 ยังสามารถสั่งซื้อเล่มสองได้เรื่อยๆค่ะ

โดยการคอมเม้นชื่อ อีเมลไว้ที่นี่เช่นกัน ส่วนหัวข้อฟิคที่สั่งให้ใส่ว่า "เฉพาะเล่ม 2" นะคะ

กำหนดโอนเงินได้ไม่เกิน 1 อาทิตย์จากวันที่สั่งจองนะคะ

และจะได้รับฟิคประมาณสองอาทิตย์จากวันที่สั่งจอง

มีข้อสงสัยสอบถามได้ทางอีเมล white_feathers@hotmail.com

และทวิตเตอร์ @Hizukaya

 

อย่าโพสถามในนี้นะคะ เพราะมิ้นท์จะไม่ค่อยได้ตอบ ^^

 

สำหรับใครที่อยากได้แต่ไม่เคยอ่านฟิคเรื่องนี้มาก่อนสามารถตามอ่านได้ที่ (คลิกที่รูปด้านล่างค่าา)

 

 

ขอบคุณค่ะ